» Actueel » Nieuws 
Wick Gispen 12,5 jaar cantor in Utrecht Wick Gispen 12,5 jaar cantor in Utrecht

Op de langste dag van het jaar, 21 juni, is Wick Gispen twaalf en een half jaar cantor in onze stad. Wick is op het moment van de afspraak voor een gesprek over dit jubileum eigenlijk ziek, maar wil toch een aantal vragen beantwoorden over zijn werk als cantor.

Wat trok je om indertijd om als cantor van Groningen naar Utrecht te verhuizen?

“Dat was een buitenmuzikale reden: mijn vriendin woonde in Utrecht. In de Centrumgemeente was toen de baan van cantor-pianist nog vrij. Een jaar eerder had ik die advertentie al in dagblad Trouw voorbij zien komen, maar toen waren er nog geen plannen om naar Utrecht te verhuizen.”

In welke muzikale werkomgeving gedij je het best waardoor je sterkste kant zich kan ontwikkelen?

“Ik ben op mijn best wanneer ik naast het begeleiden van liederen ook door mijn improvisaties een bijdrage aan de liturgie kan leveren. Door het improviseren kan ik heel makkelijk inspelen op het moment. Tijdens de overweging krijg ik dan allerlei invallen doordat liederen geciteerd worden of teksten voorbij komen die dan weer associaties met liederen oproepen.”

“Ik heb ook wel eens een improvisatie op alleen het binnenwerk van de vleugel gespeeld”, vervolgt Wick Gispen. “En ‘toneelmuziek’ gespeeld bij het verhaal van Max en de Maximonsters voor de kinderen.”

“In de Johannescentrumgemeente zorg ik altijd voor verstillende muziek voordat de dienst begint. We gebruiken dan ook een klankschaal als signaal, omdat mensen van nature geneigd zijn om lekker met de buren te gaan kletsen.”

“Ook vind ik het leuk om een solo te zingen. Daar wordt vaak positief op gereageerd. Daarnaast vind ik het leuk wanneer mijn eigen liederen in een viering gezongen kunnen worden.”

Wat vind je het leukste aspect van het werken in het koor van de Johannescentrumgemeente?

De jubilerende cantor reageert spontaan: “Het leuke van het koor van de Johannescentrumgemeente is de diversiteit van mensen binnen het koor en de onderlinge waardering voor elkaar.”

“Ik probeer nog altijd mensen scherp te houden door kwaliteit te blijven vragen. Dat doen we ook door goed in te zingen. Doordat ik ook pianospeel gaat er ook wel eens wat kwaliteit verloren zoals het tegelijk afsluiten van een zin. Dat merk ik wanneer ik een keer voor het koor kan staan. Voordeel is dat er goed naar elkaar geluisterd wordt.”

Wat vind je het moeilijkste eraan?

Het moeilijkste van het vak is ook het leukste. Hoe ver krijg je mensen mee in de kwaliteit die jij wil leveren en daarnaast: hoe zorg je er voor dat er geen sleur ontstaat wanneer je (bijvoorbeeld) weer ‘Lied aan het licht’ zingt. Soms gewoon weer instuderen alsof het nieuw is. Dat is trouwens ook het prettige van nieuwe leden!”

Blijf je voorlopig bij de Johannescentrumgemeente werken?

Wick: “Ik heb het hier naar mijn zin. Er gebeurt erg veel waar ik met mijn muziek bij kan aansluiten. Zoals de diensten met als titel Verhaal halen waar Kees Wijnen als theoloog en Bettina van Santen als kunsthistorica een prachtige vorm hebben gevonden om Bijbelverhalen in een ander kader te plaatsen. Een verhaal gelardeerd met afbeeldingen van kunst, literaire teksten en ook altijd wel een pop of kleinkunstnummer dat dan verrassend past bij het thema.”

“Ook de inbreng van Toos Wolters, onze predikant mag ik niet vergeten. Zo zette zij mij weer op het spoor van ‘De verhalen’ en ‘Daar is het daglicht’, waarover hier al eerder is geschreven en die door de composities van Chris van Bruggen, Peter Rippen en Anneke van der Heijden veel weerklank vonden bij de koorleden en de gemeente. En zo is de cirkel dan rond van Groningen via Utrecht weer terug naar Groningen - waar deze componisten vandaan komen.”

“Mijn wens”, zegt Wick Gisopen ten slotte: “Ik zou graag nog zelf een keer een kerst- of paasoratorium schrijven voor onze gemeente. En o ja…: op zondag 21 juni voeren we in de viering de Missa Brevis van Tom Löwenthal uit, waarvoor we zaterdag 20 juni gaan studeren in het mooie witte kerkje van Odijk.”

FOTO * Wick Gispen: ...”Het moeilijkste van dit vak is ook het leukste: hoe ver krijg je mensen mee in de kwaliteit die jij wil leveren”... (tekst foto Anneke de Klerk).

terug